اگر باستر کيتون زنده و سرحال بود و در هنگ کنگ زندگي مي کرد و به کارگرداني و بازي در کمديهاي کونگ فو مشغول بود، محصول کارش احتمالاً ما را به ياد فيلمهاي جکي چان مي انداخت. سکانسهاي حادثه اي چان غير از اينکه يکي از بهترين انواع خود در هاليوود مي باشند، بيشتر بخاطر طراحي دقيق و خنده دار صحنه هاي مبارزه که يک حادثه بالقوه مرگبار را به يک کمدي استادانه تبديل مي کند از سايرين متمايز مي باشند. همانند فيلمهاي کيتون خنده تماشاگر گاهي اوقات بخاطر ترس از دلاوري محض او ناگهان قطع مي شود.
چان با چهره دوستانه اش و هيکل محکم و عضلاني اش (172 سانتيمتر قد و 68 کيلو وزن) يک قهرمان سنتي حادثه بنظر مي رسد. همانطور که منتقد سينمايي مجله نيويورک پست، جمي برنارد گفته است: «بر خلاف قهرمانان حادثه آمريکايي، چان اغلب خودماني است و مسير ساده را انتخاب مي کند». اغلب فيلمهايي که اعتبار او را شکل داده اند، جو مهربانانه ماجراجويي هاي پسرها را دارد. اين فيلمها ساده، خوش ساخت و غافلگيرکننده هستند. چان يک جايگزين ملايم و خوش فيلم براي ستارگان جاهل قاب هاليوود مانند آرنولد شوارزنگر، سيلوستر استالونه و ژان کلودون دام را ارائه مي کند. او به عنوان يک رزمي کار آموزش ديده، مي توانست بدون کوششي به سبک فيلمسازي آنها ادامه مي دهد.
چان هنرمندي با سابقه، با بيش از صد فيلم (بيش از 40 فيلم به عنوان يک فرد بزرگسال) کارش را با فيلمهاي ارزان هنرهاي رزمي (مانند »مشت جديد خشم«، 1976) آغاز کرد که در آنها سبک مبارزه بروس لي بزرگ را تقليد مي کرد. او تنها پس از آنکه سبک مبارزه خنده دار و در عين حال آکروباتيک خاص خودش را تکميل کرد، ستاره شماره يک گيشه هاي سينماهاي آسيا شد، چان تمام کارهاي بدل کاري را خودش انجام مي دهد و چند بار هم آسيب ديده است. به همين دليل است که هيچ شرکت بيمه اي توليدات او را تحت پوشش بيمه خود قرار نمي دهد.
او پس از آنکه بسياري از بدل کاران در جريان ساخت »داستان پليس« آسيب ديدند و ديگر کسي تمايل نداشت که مجدداً با او کار کند، مجبور شد »انجمن بدل کاران جکي چان« را تشکيل دهد. چان پس از اينکه تيم خودش را شکل داد، شخصاً آنها را تحت تعليم قرار داد و هزينه هاي پزشکي آنها را نيز خودش تامين نمود. او همچنين »فرشتگان جکي«، يک آژانس بازيگري و مدل را براي انتخاب بازيگر در توليدات استادانه خود که روز به روز هم بيشتر مي شدند، تاسيس نمود.
زندگي چان هنوز هم در خدمت افسانه هنگ کنگ است. او گفته است، خانواده اش در زمان تولدش آنقدر فقير بودند که چون استطاعت تامين هزينه هاي درماني و تغذيه او را نداشتند، پيشنهاد کردند تا او را به يک پزشک انگليسي که او را بدنيا آورده بود بفروشند. (آنها سرانجام در اين تصميم خود تجديدنظر کردند). وقتي چان يک بچه خردسال بود، پدر و مادرش شغلي در کنسول فرانسه در هنگ کنگ پيدا کردند و به ترتيب به عنوان آشپز و خدمتکار مشغول بکار شدند. آنها سپس براي کار در سفارت آمريکا به استراليا رفتند. پسربچه شش ساله در سال 1961، تنها به هنگ کنگ برگردانده شد تا براي مدت ده سال در مدرسه تحقيقاتي اپراي چين مشغول به تحصيل شود.
ادامه زندگي نامه جکي چان را درقسمت مشترکين ملاحضه بفرمائيد.
